أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَدِمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَرْبَعٍ مَضَيْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَحِلُّوا وَاجْعَلُوهَا عُمْرَةً " . فَضَاقَتْ بِذَلِكَ صُدُورُنَا وَكَبُرَ عَلَيْنَا فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَحِلُّوا فَلَوْلاَ الْهَدْىُ الَّذِي مَعِي لَفَعَلْتُ مِثْلَ الَّذِي تَفْعَلُونَ " . فَأَحْلَلْنَا حَتَّى وَطِئْنَا النِّسَاءَ وَفَعَلْنَا مَا يَفْعَلُ الْحَلاَلُ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَجَعَلْنَا مَكَّةَ بِظَهْرٍ لَبَّيْنَا بِالْحَجِّ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Абдулмалик, Атодан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Зулҳижжадан тўрт кун ўтганида келдик. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Иҳромдан чиқинг ва уни умра қилинг,» дедилар. Бундан дилларимиз сиқилди ва бу бизга оғир келди. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етганида: «Эй одамлар, иҳромдан чиқинг! Ёнимдаги ҳадий (қурбонлик) бўлмаганида эди, мен ҳам сиз қилаётган ишни қилардим,» дедилар. Шунда биз иҳромдан чиқдик, ҳатто аёлларимизга яқинлик қилдик ва иҳромсиз киши қиладиган ишларни қилдик. Тарвия куни бўлиб, Маккани орқамизга олганимизда (Минога йўл олганимизда) ҳаж учун талбия айтдик.»