أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بِمِنًى فَلَقِيَهُ عُثْمَانُ فَقَامَ مَعَهُ يُحَدِّثُهُ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلاَ أُزَوِّجُكَ جَارِيَةً شَابَّةً فَلَعَلَّهَا أَنْ تُذَكِّرَكَ بَعْضَ مَا مَضَى مِنْكَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَاكَ لَقَدْ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمُ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳарб хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан (ривоят қилдики), у деди: мен Абдуллаҳ билан Минода юриб борардим. Унга Усмон йўлиқди ва у билан бирга туриб суҳбатлаша бошлади. Сўнг: «Эй Абу Абдурраҳмон! Сенга бир ёш канизни уйлантирмайманми? Балки у сенга ўтиб кетган (ёшлик) ҳолатларингдан баъзисини эслатар?» деди. Абдуллаҳ: «Агар шуни айтсанг, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга: «Эй ёшлар жамоаси! Сизлардан кимнинг уйланишга қудрати бўлса, уйлансин,» деганлар,» деди.