أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُثْمَانَ الْبَتِّيِّ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ سَلَمَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّهُ أَسْلَمَ وَأَبَتِ امْرَأَتُهُ أَنْ تُسْلِمَ فَجَاءَ ابْنٌ لَهُمَا صَغِيرٌ لَمْ يَبْلُغِ الْحُلُمَ فَأَجْلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الأَبَ هَا هُنَا وَالأُمَّ هَا هُنَا ثُمَّ خَيَّرَهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ اهْدِهِ " . فَذَهَبَ إِلَى أَبِيهِ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар бериб деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Усмон ал-Баттийдан, у Абдулҳамид ибн Салама ал-Ансорийдан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилдики), у Исломни қабул қилган, аммо хотини Исломни қабул қилишдан бош тортган эди. Сўнг уларнинг ҳали балоғатга етмаган кичик бир ўғли келди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) отани бу ёққа, онани у ёққа ўтқаздилар, сўнг болани (улар орасида) ихтиёр қўйдилар ва: «Аллаҳим, уни ҳидоят қилгин,» дедилар. Сўнг у (бола) отаси томон кетди.