أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُسْتَمِرِّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَجِيءُ الرَّجُلُ آخِذًا بِيَدِ الرَّجُلِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ هَذَا قَتَلَنِي . فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ لِمَ قَتَلْتَهُ فَيَقُولُ قَتَلْتُهُ لِتَكُونَ الْعِزَّةُ لَكَ . فَيَقُولُ فَإِنَّهَا لِي . وَيَجِيءُ الرَّجُلُ آخِذًا بِيَدِ الرَّجُلِ فَيَقُولُ إِنَّ هَذَا قَتَلَنِي . فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ لِمَ قَتَلْتَهُ فَيَقُولُ لِتَكُونَ الْعِزَّةُ لِفُلاَنٍ فَيَقُولُ إِنَّهَا لَيْسَتْ لِفُلاَنٍ فَيَبُوءُ بِإِثْمِهِ " .
Бизга Иброҳим ибн ал-Мустамир хабар бериб, деди: бизга Амр ибн Осим ривоят қилди, у деди: бизга Муътамир ривоят қилди, у отасидан, у ал-Аъмашдан, у Шақиқ ибн Саламадан, у Амр ибн Шураҳбилдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилиб), у: «Бир киши бошқа бир кишининг қўлидан ушлаб келиб: «Эй Роббим, мана шу мени ўлдирди,» дейди. Аллаҳ унга: «Нима учун уни ўлдирдинг?» дейди. У: «Иззат Сенга бўлсин, деб ўлдирдим,» дейди. (Аллаҳ): «Албатта у (иззат) Менингдир,» дейди. Яна бир киши бошқа бир кишининг қўлидан ушлаб келиб: «Албатта мана шу мени ўлдирди,» дейди. Аллаҳ унга: «Нима учун уни ўлдирдинг?» дейди. У: «Иззат фалончига бўлсин, деб (ўлдирдим),» дейди. (Аллаҳ): «Албатта у (иззат) фалончига эмас,» дейди ва у (қотил) ўз гуноҳини кўтариб қайтади,» дедилар.