أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا مَحْبُوبٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الشِّخِّيرِ، قَالَ بَيْنَا أَنَا مَعَ، مُطَرِّفٍ بِالْمِرْبَدِ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ مَعَهُ قِطْعَةُ أُدْمٍ قَالَ كَتَبَ لِي هَذِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَلْ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَقْرَأُ قَالَ قُلْتُ أَنَا أَقْرَأُ فَإِذَا فِيهَا " مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِبَنِي زُهَيْرِ بْنِ أُقَيْشٍ أَنَّهُمْ إِنْ شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَفَارَقُوا الْمُشْرِكِينَ وَأَقَرُّوا بِالْخُمُسِ فِي غَنَائِمِهِمْ وَسَهْمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَصَفِيِّهِ فَإِنَّهُمْ آمِنُونَ بِأَمَانِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ " .
Бизга Амр ибн Яҳё хабар бериб, деди: бизга Маҳбуб ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ишоқ, Саид ал-Журайрийдан, у Язид ибн аш-Шиххирдан хабар бердики, у деди: Мен Мутарриф билан ал-Мирбадда бўлганимизда, қўлида бир парча тери кўтариб бир киши кириб келди-да: «Буни менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёзиб берган, сизлардан бирон киши (буни) ўқий оладими?» деди. (Язид) деди: Мен: «Мен ўқийман,» дедим. Унда эса шундай (ёзилган) эди: «Муҳаммад Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Зуҳайр ибн Уқайш ўғилларига: агар улар: Ла илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммад Аллаҳнинг Расулидир, деб гувоҳлик берсалар, мушриклардан ажралиб чиқсалар, ўлжаларидан бешдан бирини (хумусни) ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг улуши ҳамда у танлаб оладиган хос улушини (беришни) тан олсалар, бас, улар Аллаҳ ва Унинг Расулининг омонлиги билан омондадирлар.»