أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مَنْصُورٍ الْبَلْخِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، سَلاَّمُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَأَصَابَ النَّاسُ ضِبَابًا فَأَخَذْتُ ضَبًّا فَشَوَيْتُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ عُودًا يَعُدُّ بِهِ أَصَابِعَهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ أُمَّةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مُسِخَتْ دَوَابَّ فِي الأَرْضِ وَإِنِّي لاَ أَدْرِي أَىُّ الدَّوَابِّ هِيَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ قَدْ أَكَلُوا مِنْهَا - قَالَ - فَمَا أَمَرَ بِأَكْلِهَا وَلاَ نَهَى .
Бизга Сулаймон ибн Мансур ал-Балхий хабар берди, у деди: бизга Абул-Аҳвас Саллом ибн Сулайм ривоят қилди, Ҳусайндан, у Зайд ибн Ваҳбдан, у Собит ибн Язид ал-Ансорийдан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга сафарда эдик. Бир манзилга тушдик, одамлар даббларни тутдилар. Мен ҳам бир даббни олиб, уни қовурдим, сўнг уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келтирдим. У(зот) бир таёқча олиб, у билан бармоқларини санай бошладилар, сўнг: «Бани Исроилдан бир уммат ер юзида ҳайвонларга айлантирилган, мен эса улар қайси ҳайвонлар эканини билмайман,» дедилар. Мен: «Ё Расулаллаҳ, одамлар ундан едилар-ку,» дедим. (Собит) деди: «Шунда У уни ейишга амр ҳам қилмадилар, қайтармадилар ҳам.»