أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هِشَامٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي خِيَرَةَ - قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ، - يَعْنِي ابْنَ الْعَلاَءِ الْكُوفِيَّ - قَالَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ صَفْوَانُ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ وَرِدَاؤُهُ تَحْتَهُ فَسُرِقَ فَقَامَ وَقَدْ ذَهَبَ الرَّجُلُ فَأَدْرَكَهُ فَأَخَذَهُ فَجَاءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ قَالَ صَفْوَانُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بَلَغَ رِدَائِي أَنْ يُقْطَعَ فِيهِ رَجُلٌ . قَالَ " هَلاَّ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنَا بِهِ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَشْعَثُ ضَعِيفٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳишом — яъни ибн Абу Хияра — хабар бериб, деди: бизга ал-Фазл — яъни ибн ал-Алў ал-Куфий — ривоят қилди, у деди: бизга Ашъас ривоят қилди, у Икримадан, у ибн Аббосдан (ривоят қилиб), деди: «Сафвон масжидда ухлаб ётган эди, ридоси эса остида эди. У ўғирланди. У турди, ҳолбуки у киши (ўғри) кетиб қолган эди. (Сафвон) унга етиб олиб, уни ушлади ва уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келтирди. (Набий) унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Сафвон: «Ё Расулуллаҳ, менинг ридом унинг учун бир кишининг (қўли) кесиладиган даражага етмайди,» деди. (Набий): «Буни бизнинг олдимизга келтиришингдан олдин (қилсанг бўлмасмиди)?» дедилар.» Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Ашъас заифдир.