Сунани Насоий — 5326-ҳадис

Зийнат китоби · Изорни судрашнинг қаттиқ ман этилиши

5326-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби

أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَالِمًا، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ بَيْنَا رَجُلٌ يَجُرُّ إِزَارَهُ مِنَ الْخُيَلاَءِ خَسَفَ بِهِ فَهُوَ يَتَجَلْجَلُ فِي الأَرْضِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ваҳб ибн Баён хабар бериб деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилиб деди: менга Юнус, Ибн Шиҳобдан хабар бердики, унга Солим хабар берди, унга Абдуллаҳ ибн Умар ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир киши кибр-ҳаво билан изорини судраб кетаётганида, (ер) уни ютиб юборди ва у Қиёмат кунигача ер ичида чўкиб бораверади,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 5790-ҳадисКийим китоби

Бир киши изорини судраб (юрар) эди, бирдан у (ерга) ютдирилди, у қиёмат кунигача ерда чўкиб кетаверади

Саҳиҳул Бухорий, 3485-ҳадисПайғамбарлар китоби

Бир киши такаббурлик билан ўз изорини судраб кетаётганида, у (ерга) ютдирилди (чўктирилди); у қиёмат кунигача ерга (чўкиб) силкиниб туради

Саҳиҳул Бухорий, 5789-ҳадисКийим китоби

Бир киши (чиройли) ҳуллада — ўзига мафтун бўлиб, сочини тараб — юрар эди, бирдан Аллаҳ уни (ерга) ютдирди, у қиёмат кунигача (ерга) чўкиб кетаверади

Саҳиҳи Муслим, 5465-ҳадисКийим ва безак

Бир киши юрар экан, ўзининг сочи ва икки ридоси (жуббаси) уни мағрур қилиб қўйган эди, шу пайт ер уни ютиб юборди ва у қиёмат қойим бўлгунча ер остида чўкиб бораверади

Саҳиҳи Муслим, 2669-ҳадисРўза китоби

Ким рўзадор ҳолда тонгга кирган бўлса, рўзасини тўлдирсин; ким ифторда (рўзасиз) ҳолда тонгга кирган бўлса, кунининг қолганини тўлдирсин

Саҳиҳи Муслим, 5467-ҳадисКийим ва безак

Бир киши ўзининг икки ридосида керилиб, гердайиб юрар экан, ўзи-ўзидан мағрур бўлиб кетган эди, шунда Аллаҳ уни ерга ютдирди ва у қиёмат кунигача унда чўкиб бораверади