أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الْفَضْلِ، قَالَ حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ بْنُ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيُّ، قَالَ لَقِيتُ عَائِشَةَ فَسَأَلْتُهَا عَنِ النَّبِيذِ، فَقَالَتْ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلُوهُ فِيمَا يَنْبِذُونَ فَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَنْبِذُوا فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ وَالْحَنْتَمِ .
Бизга Сувайд хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ, Қосим ибн ал-Фазлдан хабар бериб, деди: бизга Сумома ибн Ҳазн ал-Қушайрий ривоят қилиб, деди: мен Оишани учратиб, ундан набиз (шарбат) ҳақида сўрадим. У деди: Абдул-Қайс вакиллари Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келдилар ва ундан қайси (идишларда) набиз тайёрлашларини сўрадилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ад-Дуббо (қовоқ идиш), ан-Нақир (ковакланган хурмо ёғочи), ал-Муқайяр (қатрон сурилган идиш) ва ал-Ҳантам (сопол кўза)да набиз тайёрлашдан қайтардилар.