أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُبَيْدٍ، - وَاسْمُهُ عَبْثَرُ بْنُ الْقَاسِمِ - عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ لَوْ عَرَّسْتَ بِنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنِّي أَخَافُ أَنْ تَنَامُوا عَنِ الصَّلاَةِ " . قَالَ بِلاَلٌ أَنَا أَحْفَظُكُمْ . فَاضْطَجَعُوا فَنَامُوا وَأَسْنَدَ بِلاَلٌ ظَهْرَهُ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ طَلَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ فَقَالَ " يَا بِلاَلُ أَيْنَ مَا قُلْتَ " . قَالَ مَا أُلْقِيَتْ عَلَىَّ نَوْمَةٌ مِثْلُهَا قَطُّ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَبَضَ أَرْوَاحَكُمْ حِينَ شَاءَ فَرَدَّهَا حِينَ شَاءَ قُمْ يَا بِلاَلُ فَآذِنِ النَّاسَ بِالصَّلاَةِ " . فَقَامَ بِلاَلٌ فَأَذَّنَ فَتَوَضَّئُوا - يَعْنِي حِينَ ارْتَفَعَتِ الشَّمْسُ - ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى بِهِمْ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар бериб, деди: бизга Абу Зубайд — исми Абсар ибн ал-Қосим — Ҳусайндан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатодадан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдик. Шунда қавмдан баъзи кишилар: «Эй Расулуллаҳ, бизни дам олиш учун (охири тунда) тўхтатсангиз эди,» дедилар. У: «Мен сизлар намоздан ухлаб қолишингиздан қўрқаман,» дедилар. Билол: «Мен сизларни уйғотиб тураман,» деди. Шунда улар ётиб ухлаб қолишди, Билол эса орқасини улови томонга суяб олди. Қуёшнинг бир чети чиқиб қолганида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйғониб қолдилар ва: «Эй Билол, айтган гапинг қани?» дедилар. У: «Менга бунақа уйқу ҳеч қачон келмаган эди,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, азиз ва улуғ Аллаҳ руҳларингизни хоҳлаган вақтида олиб, хоҳлаган вақтида қайтариб берди. Эй Билол, туриб, одамларни намозга чақир,» дедилар. Билол туриб азон айтди, улар эса — яъни қуёш кўтарилганида — таҳорат олишди. Сўнгра у (Набий) туриб уларга (бирга) намоз ўқиб бердилар.