أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا السَّائِبِ، مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ " . غَيْرُ تَمَامٍ . فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنِّي أَحْيَانًا أَكُونُ وَرَاءَ الإِمَامِ . فَغَمَزَ ذِرَاعِي وَقَالَ اقْرَأْ بِهَا يَا فَارِسِيُّ فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَسَمْتُ الصَّلاَةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ { الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ } يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَمِدَنِي عَبْدِي . يَقُولُ الْعَبْدُ { الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ } يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَثْنَى عَلَىَّ عَبْدِي . يَقُولُ الْعَبْدُ { مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ } يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَجَّدَنِي عَبْدِي . يَقُولُ الْعَبْدُ { إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ } فَهَذِهِ الآيَةُ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ . يَقُولُ الْعَبْدُ { اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَهَؤُلاَءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у Моликдан, у ал-Ало ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилдики), у Ҳишом ибн Зуҳранинг мавлоси Абу Соибнинг шундай деганини эшитди: мен Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир намоз ўқиб, унда Уммул-Қуръан (Фотиҳа)ни ўқимаса, у нуқсонлидир, у нуқсонлидир, у нуқсонлидир — тўлиқ эмас,» дедилар. Мен: «Эй Абу Ҳурайра, мен баъзан имомнинг ортида бўламан,» дедим. Шунда у қўлимни чимчилаб деди: «Уни ўзингда (ичингда) ўқи, эй форсий! Чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитганман: ‹Аллаҳ азза ва жалла деди: намозни Мен билан бандам орасида икки ярмга тақсим қилдим, унинг ярми Мен учун, ярми бандам учун, бандамга сўрагани (берилади).› Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: ‹Ўқинглар. Банда: «Алҳамду лиллаҳи Раббил-ааламийн (Оламлар Робби Аллаҳга ҳамдлар бўлсин)» дейди. Аллаҳ азза ва жалла: «Бандам Менга ҳамд айтди,» дейди. Банда: «Ар-Раҳманир-Раҳим (Меҳрибон ва Раҳмлидир)» дейди. Аллаҳ азза ва жалла: «Бандам Мени мақтади,» дейди. Банда: «Малики явмид-дин (Жазо кунининг Эгасидир)» дейди. Аллаҳ азза ва жалла: «Бандам Мени улуғлади,» дейди. Банда: «Ийяка наъбуду ва ийяка настаин (Фақат Сенга ибодат қиламиз ва фақат Сендан ёрдам сўраймиз)» дейди. Бу оят Мен билан бандам орасидадир, бандамга сўрагани (берилади). Банда: «Иҳдинас-сиротол-мустақим, сиротол-лазийна анъамта алайҳим ғайрил-мағзуби алайҳим ва лаззоллин (Бизни тўғри йўлга ҳидоят қил, ўзинг неъмат берган зотларнинг йўлига, ғазабга учраганларнинг ҳам, адашганларнинг ҳам (йўли)дан бошқа)» дейди. Булар бандам учун, бандамга сўрагани (берилади),›» (дедилар).