حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَدَّمَ ثَلاَثَةً لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ كَانُوا لَهُ حِصْنًا حَصِينًا مِنَ النَّارِ " . قَالَ أَبُو ذَرٍّ قَدَّمْتُ اثْنَيْنِ . قَالَ " وَاثْنَيْنِ " . فَقَالَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ سَيِّدُ الْقُرَّاءِ قَدَّمْتُ وَاحِدًا قَالَ " وَوَاحِدًا وَلَكِنْ إِنَّمَا ذَاكَ عِنْدَ الصَّدْمَةِ الأُولَى " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَأَبُو عُبَيْدَةَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ .
Бизга Наср ибн Али ал-Жаҳзамий ривоят қилди, у деди: бизга Ишоқ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аввом ибн Ҳавшаб ривоят қилди, у Абу Муҳаммаддан — Умар ибн ал-Хаттобнинг озод қилинган ғуломидан, у Абу Убайда ибн Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимнинг балоғатга етмаган учта (фарзанди) ўзидан олдин (вафот этиб) кетса, улар у учун дўзахдан (сақловчи) мустаҳкам қалъа бўлади,» дедилар. Абу Зар: «Мен иккитасини олдинга юбордим,» деди. У: «Иккитаси ҳам (шундай),» дедилар. Сўнг қориларнинг сарвари Убай ибн Каъб: «Мен биттасини олдинга юбордим,» деди. У: «Биттаси ҳам (шундай). Лекин бу фақат биринчи мусибат (зарбаси) пайтида (сабр қилган киши учундир),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Абу Убайда отасидан (ҳадис) эшитмаган.