حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ ظُلَّةً يَنْطِفُ مِنْهَا السَّمْنُ وَالْعَسَلُ وَرَأَيْتُ النَّاسَ يَسْتَقُونَ بِأَيْدِيهِمْ فَالْمُسْتَكْثِرُ وَالْمُسْتَقِلُّ وَرَأَيْتُ سَبَبًا وَاصِلاً مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الأَرْضِ وَأَرَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذْتَ بِهِ فَعَلَوْتَ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ بَعْدَكَ فَعَلاَ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ بَعْدَهُ فَعَلاَ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ فَقُطِعَ بِهِ ثُمَّ وُصِلَ لَهُ فَعَلاَ بِهِ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي وَاللَّهِ لَتَدَعَنِّي أَعْبُرْهَا فَقَالَ " اعْبُرْهَا " . فَقَالَ أَمَّا الظُّلَّةُ فَظُلَّةُ الإِسْلاَمِ وَأَمَّا مَا يَنْطِفُ مِنَ السَّمْنِ وَالْعَسَلِ فَهُوَ الْقُرْآنُ لِينُهُ وَحَلاَوَتُهُ وَأَمَّا الْمُسْتَكْثِرُ وَالْمُسْتَقِلُّ فَهُوَ الْمُسْتَكْثِرُ مِنَ الْقُرْآنِ وَالْمُسْتَقِلُّ مِنْهُ وَأَمَّا السَّبَبُ الْوَاصِلُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الأَرْضِ فَهُوَ الْحَقُّ الَّذِي أَنْتَ عَلَيْهِ فَأَخَذْتَ بِهِ فَيُعْلِيكَ اللَّهُ ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ بَعْدَكَ رَجُلٌ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ بَعْدَهُ رَجُلٌ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ يَأْخُذُ رَجُلٌ آخَرُ فَيَنْقَطِعُ بِهِ ثُمَّ يُوصَلُ لَهُ فَيَعْلُو أَىْ رَسُولَ اللَّهِ لَتُحَدِّثَنِّي أَصَبْتُ أَوْ أَخْطَأْتُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَصَبْتَ بَعْضًا وَأَخْطَأْتَ بَعْضًا " قَالَ أَقْسَمْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي لَتُخْبِرَنِّي مَا الَّذِي أَخْطَأْتُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُقْسِمْ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан хабар берди, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) шундай ривоят қиларди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди ва: «Мен бу кеча (тушимда) бир булут сояни кўрдим, ундан сариёғ ва асал томиб турарди, одамларни кўрдим, улар қўллари билан ундан олишарди, кимдир кўп, кимдир оз оларди. Яна осмондан ергача уланган бир арқонни кўрдим, ва эй Расулуллаҳ, сизни кўрдимки, уни ушлаб кўтарилдингиз, сўнг сиздан кейин бир киши уни ушлаб кўтарилди, сўнг ундан кейин яна бир киши уни ушлаб кўтарилди, сўнг яна бир киши уни ушлади, лекин у узилиб кетди, кейин эса унга уланди ва у (яна) кўтарилди,» деди. Шунда Абу Бакр: «Эй Расулуллаҳ, ота-онам сизга фидо бўлсин, Аллаҳга қасамки, менга уни таъбир қилишимга рухсат беринг,» деди. (У): «Уни таъбир қил,» дедилар. У (Абу Бакр) деди: «Булут сояга келсак, у Ислом соясидир. Ундан томиб турган сариёғ ва асал эса Қуръан, унинг майинлиги ва ширинлигидир. Кўп олувчи ва оз олувчи эса Қуръандан кўп олувчи ва ундан оз олувчидир. Осмондан ерга уланган арқон эса сиз турган ҳақдир, сиз уни ушладингиз ва Аллаҳ сизни юксалтирди. Сўнг сиздан кейин уни бошқа бир киши ушлайди ва у билан юксалади, сўнг ундан кейин яна бошқа бир киши уни ушлайди ва у билан юксалади, сўнг яна бошқа бир киши уни ушлайди, лекин у узилиб кетади, кейин унга уланади ва у юксалади. Эй Расулуллаҳ, менга албатта айтиб беринг, мен тўғри қилдимми ё хато қилдимми?» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Баъзисида тўғри қилдинг ва баъзисида хато қилдинг,» дедилар. У: «Ота-онам сизга фидо бўлсин, қасам ичаман, менга албатта айтиб беринг, мен нимада хато қилдим?» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қасам ичма,» дедилар. (Абу Исо) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.