حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو هَانِئٍ الْخَوْلاَنِيُّ، أَنَّ أَبَا عَلِيٍّ، عَمْرَو بْنَ مَالِكٍ الْجَنْبِيَّ أَخْبَرَهُ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى بِالنَّاسِ يَخِرُّ رِجَالٌ مِنْ قَامَتِهِمْ فِي الصَّلاَةِ مِنَ الْخَصَاصَةِ وَهُمْ أَصْحَابُ الصُّفَّةِ حَتَّى تَقُولَ الأَعْرَابُ هَؤُلاَءِ مَجَانِينُ أَوْ مَجَانُونَ فَإِذَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ " لَوْ تَعْلَمُونَ مَا لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ لأَحْبَبْتُمْ أَنْ تَزْدَادُوا فَاقَةً وَحَاجَةً " . قَالَ فَضَالَةُ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга ал-Аббос ибн Муҳаммад ад-Дурий ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Язид ривоят қилди, бизга Ҳайва ибн Шурайҳ ривоят қилди, менга Абу Ҳони ал-Хавлоний хабар берди: Абу Али Амр ибн Молик ал-Жанбий унга Фазола ибн Убайд (розияллаҳу анҳу)дан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одамларга намоз ўқиб берганларида, эҳтиёжмандлик (очлик)дан баъзи кишилар намозда турган жойларида йиқилиб тушарди — улар Аҳли Суффа эди — ҳатто аъробийлар: «Булар жиннилар» ёки «ақлдан озганлар,» дерди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозни ўқиб бўлганларида, уларга ўгирилиб: «Агар Аллаҳ ҳузурида сизлар учун (тайёрлаб қўйилган неъматни) билсангиз эди, яна кўпроқ камбағаллик ва эҳтиёжли бўлишни хоҳлар эдингиз,» дедилар. Фазола деди: «Ўша куни мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдим.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.