وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ أَحَدِكُمْ مِنْ رَجُلٍ بِأَرْضٍ دَوِيَّةٍ مُهْلِكَةٍ مَعَهُ رَاحِلَتُه�� عَلَيْهَا زَادُهُ وَطَعَامُهُ وَشَرَابُهُ وَمَا يُصْلِحُهُ فَأَضَلَّهَا فَخَرَجَ فِي طَلَبِهَا حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِي الَّذِي أَضْلَلْتُهَا فِيهِ فَأَمُوتُ فِيهِ فَرَجَعَ إِلَى مَكَانِهِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنُهُ فَاسْتَيْقَظَ فَإِذَا رَاحِلَتُهُ عِنْدَ رَأْسِهِ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ وَمَا يُصْلِحُهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَفِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَالنُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Ва (Абдуллаҳ) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Албатта, Аллаҳ бирингизнинг тавбангиздан, ҳалокатли, сувсиз, саҳро бир ерда бўлиб, ёнида озуқаси, таоми, ичимлиги ва керакли нарсаларини ортган улови бўлган, сўнг (улови) йўқолиб, уни излаб чиққан ва ўлими етганда: «Ўлов йўқолган жойимга қайтиб, ўша ерда ўлай,» деб ўз жойига қайтган, сўнг кўзи уйқу ғолиб келиб (ухлаб қолган), сўнг уйғонса, улови таоми, ичимлиги ва керакли нарсалари билан бош тарафида турганини кўрган кишидан кўра кўпроқ хурсанд бўлади,» дедилар. Абу Исо деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Абу Ҳурайра, Нуъмон ибн Башир ва Анас ибн Моликдан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоятлар) бор.