حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ وَاللَّفْظُ لاِبْنِ بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي السَّدِّ قَالَ " يَحْفِرُونَهُ كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كَادُوا يَخْرِقُونَهُ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَتَخْرِقُونَهُ غَدًا فَيُعِيدُهُ اللَّهُ كَأَمْثَلِ مَا كَانَ حَتَّى إِذَا بَلَغَ مُدَّتَهُمْ وَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَهُمْ عَلَى النَّاسِ قَالَ الَّذِي عَلَيْهِمُ ارْجِعُوا فَسَتَخْرِقُونَهُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَاسْتَثْنَى . قَالَ فَيَرْجِعُونَ فَيَجِدُونَهُ كَهَيْئَتِهِ حِينَ تَرَكُوهُ فَيَخْرِقُونَهُ فَيَخْرُجُونَ عَلَى النَّاسِ فَيَسْتَقُونَ الْمِيَاهَ وَيَفِرُّ النَّاسُ مِنْهُمْ فَيَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ فِي السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ مُخَضَّبَةً بِالدِّمَاءِ فَيَقُولُونَ قَهَرْنَا مَنْ فِي الأَرْضِ وَعَلَوْنَا مَنْ فِي السَّمَاءِ قَسْوَةً وَعُلُوًّا . فَيَبْعَثُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نَغَفًا فِي أَقْفَائِهِمْ فَيَهْلِكُونَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ دَوَابَّ الأَرْضِ تَسْمَنُ وَتَبْطَرُ وَتَشْكَرُ شَكْرًا مِنْ لُحُومِهِمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِثْلَ هَذَا .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ва бошқа кўплари ривоят қилдилар — маъно бир хил, лафз Ибн Башшорники — дедилар: бизга Ҳишом ибн Абдул-Малик ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, Қатодадан, у Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) ҳадисидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан садд (тўсиқ) ҳақида (ривоят қилдики), у зот дедилар: «Улар (Яъжуж ва Маъжуж) уни ҳар куни қазийдилар, токи уни тешай деб қолганларида, уларнинг устидаги (бошлиғи): «Қайтинглар, эртага уни тешасизлар,» дейди. Шунда Аллаҳ уни қандай бўлган бўлса, шундайлигича қайтариб (тиклаб) қўяди. Токи муддатлари етиб, Аллаҳ уларни одамлар устига (чиқариб) юбормоқчи бўлганида, уларнинг устидаги (бошлиғи): «Қайтинглар, ин шаа Аллаҳ эртага уни тешасизлар,» дейди ва истисно қилади (ин шаа Аллаҳ дейди).» (У зот) дедилар: «Шунда улар қайтадилар ва уни тарк қилган пайтларидаги ҳолатида топадилар, уни тешадилар ва одамлар устига чиқадилар, сувларни ичиб қуритадилар, одамлар эса улардан қочадилар. Улар ўқларини осмонга отадилар, ўқлар қонга бўялиб қайтади. Улар: «Ердагиларни енгдик, осмондагилардан ҳам қаттиқлик ва кибр билан устун келдик,» дейдилар. Шунда Аллаҳ уларнинг устига гарданларига (кирадиган) бир қуртни (нағаф) юборади, улар ҳалок бўладилар.» (У зот) дедилар: «Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, ер ҳайвонлари уларнинг гўштларидан семирадилар, тўядилар ва яхши семизлик (соғломлик) топадилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан, шундай ҳолида биламиз.