حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ أَبُو الْمُغِيرَةِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، رضى الله عنه قَالَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلمَ : ( وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ ) قَالَ " يُؤْتَى بِالْمَوْتِ كَأَنَّهُ كَبْشٌ أَمْلَحُ حَتَّى يُوقَفَ عَلَى السُّورِ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ . فَيَشْرَئِبُّونَ . وَيُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ . فَيَشْرَئِبُّونَ . فَيُقَالُ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ . فَيُضْجَعُ فَيُذْبَحُ فَلَوْلاَ أَنَّ اللَّهَ قَضَى لأَهْلِ الْجَنَّةِ الْحَيَاةَ فِيهَا وَالْبَقَاءَ لَمَاتُوا فَرَحًا وَلَوْلاَ أَنَّ اللَّهَ قَضَى لأَهْلِ النَّارِ الْحَيَاةَ فِيهَا وَالْبَقَاءَ لَمَاتُوا تَرَحًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, (у деди:) бизга ан-Назр ибн Исмоил Абул-Муғийра ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Саъид ал-Худрийдан (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уларни ҳасрат куни билан огоҳлантиргин» (Марям сураси, 39) (оятини) ўқидилар ва: ‹Ўлим гўё оқу-қора қўчқор сурати-да келтирилади, ҳатто у Жаннат билан дўзах ўртасидаги девор устида тўхтатилади. Сўнг: «Эй жаннат аҳли!» дейилади, улар бўйинларини чўзиб қарайдилар. Ва: «Эй дўзах аҳли!» дейилади, улар ҳам бўйинларини чўзиб қарайдилар. Сўнг: «Буни танайсизларми?» дейилади. Улар: «Ҳа, бу ўлим,» дейдилар. Сўнг у ётқизилиб сўйилади. Агар Аллаҳ жаннат аҳлига унда ҳаёт ва абадий қолишни ҳукм қилмаганида эди, улар шодликдан ўлиб қолардилар; ва агар Аллаҳ дўзах аҳлига унда ҳаёт ва абадий қолишни ҳукм қилмаганида эди, улар қайғудан ўлиб қолардилар,› дедилар,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.