حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنِ السُّدِّيِّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَتْ خَطَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَذَرْتُ إِلَيْهِ فَعَذَرَنِي ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى : (إنَّا أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَاجَكَ اللاَّتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّاتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَالاَتِكَ اللاَّتِي هَاجَرْنَ مَعَكَ وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ ) الآيَةَ قَالَتْ فَلَمْ أَكُنْ أَحِلُّ لَهُ لأَنِّي لَمْ أُهَاجِرْ كُنْتُ مِنَ الطُّلَقَاءِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ السُّدِّيِّ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо, Исроилдан, у ас-Суддийдан, у Абу Солиҳдан, у Умму Ҳони бинти Абу Толибдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени хостгорлик қилдилар, мен эса (ўзимни) узр айтдим, у (Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени узрли қилдилар (узримни қабул қилдилар). Сўнг Аллаҳ таоло (мана бу оятни) нозил қилди: «Албатта, Биз сенга маҳрларини берган хотинларингни ва Аллаҳ сенга ўлжа қилиб берган, қўлинг остидаги (чўриларни) ҳамда ўзинг билан бирга ҳижрат қилган амаки қизларинг, амма қизларинг, тоға қизларинг ва хола қизларингни ҳамда агар мўмина аёл ўзини Набийга ҳадя қилса (ўзини никоҳсиз унга тақдим этса, уни ҳам) ҳалол қилдик.» — оят (Аҳзоб сураси, 50).» У деди: «Бас, мен унга ҳалол бўлмасдим, чунки мен ҳижрат қилмаган эдим, мен (Макка фатҳидан кейин Исломни қабул қилган) тулақолардан (озод қилинганлардан) эдим.» Абу Исо (Термизий) деди: «Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир, биз уни фақат шу йўл — ас-Суддийнинг ҳадиси орқали биламиз.»