حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ لَقِيَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَعْبًا بِعَرَفَةَ فَسَأَلَهُ عَنْ شَيْءٍ، فَكَبَّرَ حَتَّى جَاوَبَتْهُ الْجِبَالُ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّا بَنُو هَاشِمٍ . فَقَالَ كَعْبٌ إِنَّ اللَّهَ قَسَمَ رُؤْيَتَهُ وَكَلاَمَهُ بَيْنَ مُحَمَّدٍ وَمُوسَى فَكَلَّمَ مُوسَى مَرَّتَيْنِ وَرَآهُ مُحَمَّدٌ مَرَّتَيْنِ . قَالَ مَسْرُوقٌ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ هَلْ رَأَى مُحَمَّدٌ رَبَّهُ فَقَالَتْ لَقَدْ تَكَلَّمْتَ بِشَيْءٍ قَفَّ لَهُ شَعْرِي قُلْتُ رُوَيْدًا ثُمَّ قَرَأْتُ : (لقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى ) قَالَتْ أَيْنَ يُذْهَبُ بِكَ إِنَّمَا هُوَ جِبْرِيلُ مَنْ أَخْبَرَكَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَأَى رَبَّهُ أَوْ كَتَمَ شَيْئًا مِمَّا أُمِرَ بِهِ أَوْ يَعْلَمُ الْخَمْسَ الَّتِي قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : ( إنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ ) فَقَدْ أَعْظَمَ الْفِرْيَةَ وَلَكِنَّهُ رَأَى جِبْرِيلَ لَمْ يَرَهُ فِي صُورَتِهِ إِلاَّ مَرَّتَيْنِ مَرَّةً عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى وَمَرَّةً فِي جِيَادٍ لَهُ سِتُّمِائَةِ جَنَاحٍ قَدْ سَدَّ الأُفُقَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ وَحَدِيثُ دَاوُدَ أَقْصَرُ مِنْ حَدِيثِ مُجَالِدٍ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, Мужолиддан, у Шаъбийдан (ривоят қилдики), у деди: Ибн Аббос Арофотда Каъб(ул-Аҳбор) билан учрашди ва ундан бир нарса ҳақида сўради. Шунда (Каъб) тоғлар унга акс-садо бергунича такбир айтди. Ибн Аббос: «Биз Бани Ҳошим(дан)миз,» деди. Каъб деди: «Албатта, Аллаҳ ўзини кўришни ва сўзлашини Муҳаммад билан Мусо ўртасида тақсим қилди: Мусога икки марта сўзлади ва Муҳаммад уни икки марта кўрди.» Масруқ деди: Мен Оишанинг олдига кириб: «Муҳаммад ўз Роббисини кўрганми?» дедим. У: «Сен шундай бир нарса айтдингки, ундан менинг сочларим тикка бўлди,» деди. Мен: «Шошманг,» дедим, сўнг ўқидим: «Албатта, у Роббисининг (энг) буюк оятларидан (баъзиларини) кўрди» (Нажм сураси, 18). У: «Сени қаёққа олиб кетишяпти? У фақат Жибрилдир. Ким сенга Муҳаммад ўз Роббисини кўрган, ёки ўзига буюрилган бирор нарсани яширган, ёки Аллаҳ Таоло айтган бештани билади (деб) хабар берган бўлса: «Албатта, соат (қиёмат) илми Аллаҳнинг ҳузуридадир, ёмғирни (ҳам У) ёғдиради» (Луқмон сураси, 34) — у энг буюк бўҳтонни (тўқибди). Лекин у Жибрилни кўрди, уни ўз (асл) суратида фақат икки марта кўрди: бир марта Сидратул-Мунтаҳо олдида, бир марта Жиёдда; унинг олтиюз қаноти бўлиб, уфқни тўсиб турарди,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: Довуд ибн Абу Ҳинд ҳам Шаъбийдан, у Масруқдан, у Оишадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бу ҳадисга ўхшашини ривоят қилган, Довуднинг ҳадиси эса Мужолиднинг ҳадисидан қисқароқдир.