حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمِيرَةَ، قَالَ لَمَّا حَضَرَ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ الْمَوْتُ قِيلَ لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَوْصِنَا . قَالَ أَجْلِسُونِي . فَقَالَ إِنَّ الْعِلْمَ وَالإِيمَانَ مَكَانَهُمَا مَنِ ابْتَغَاهُمَا وَجَدَهُمَا يَقُولُ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَالْتَمِسُوا الْعِلْمَ عِنْدَ أَرْبَعَةِ رَهْطٍ عِنْدَ عُوَيْمِرٍ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَعِنْدَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ وَعِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَعِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ الَّذِي كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّهُ عَاشِرُ عَشَرَةٍ فِي الْجَنَّةِ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Муовия ибн Солиҳдан, у Рабиа ибн Язиддан, у Абу Идрис ал-Хавлонийдан, у Язид ибн Амийрадан (ривоят қилдики), у деди: Муоз ибн Жабалга ўлим ҳозир бўлганда, унга: «Эй Абу Абдурраҳмон, бизга васият қилинг,» дейилди. У: «Мени ўтқазинглар,» деди. Сўнг: «Албатта, илм ва иймон ўз ўрнидадир, ким уларни изласа, уларни топади,» деди — буни уч марта айтди. «Илмни тўрт киши ҳузуридан изланглар: Уваймир Абуд-Дардо ҳузуридан, Салмон Форсий ҳузуридан, Абдуллаҳ ибн Масъуд ҳузуридан ва яҳудий бўлиб, сўнг Исломни қабул қилган Абдуллаҳ ибн Салом ҳузуридан. Чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, у жаннатдаги ўн (киши)нинг ўнинчисидир,» деб айтаётганларини эшитганман,» деди. Бу бобда Саъддан ҳам (ривоят) бордир. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.