حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا قَزَعَةُ بْنُ سُوَيْدٍ الْبَاهِلِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ . يَعْنِي حَدِيثَ مُحَمَّدِ بْنِ طَرِيفٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً . وَقَدْ أَجْمَعَ أَهْلُ الْعِلْمِ أَنَّ الصَّبِيَّ إِذَا حَجَّ قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَ فَعَلَيْهِ الْحَجُّ إِذَا أَدْرَكَ لاَ تُجْزِئُ عَنْهُ تِلْكَ الْحَجَّةُ عَنْ حَجَّةِ الإِسْلاَمِ وَكَذَلِكَ الْمَمْلُوكُ إِذَا حَجَّ فِي رِقِّهِ ثُمَّ أُعْتِقَ فَعَلَيْهِ الْحَجُّ إِذَا وَجَدَ إِلَى ذَلِكَ سَبِيلاً وَلاَ يُجْزِئُ عَنْهُ مَا حَجَّ فِي حَالِ رِقِّهِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Қазаъа ибн Сувайд ал-Боҳилий ривоят қилди, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш (ривоят қилди), яъни Муҳаммад ибн Тарифнинг ҳадисини. Абу Исо (Термизий) деди: Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мурсал (саҳобасиз) ҳам ривоят қилинган. Илм аҳли иттифоқ қилганки, гўдак балоғатга етишидан олдин ҳаж қилса, балоғатга етганида унга (яна) ҳаж (фарз) бўлади; ўша ҳажи унинг учун Ислом ҳажи ўрнида ўтмайди. Шунингдек, қул қуллигида ҳаж қилиб, сўнг озод қилинса, агар бунга йўл топса, унга ҳаж (фарз) бўлади ва қуллиги ҳолатида қилган ҳажи унинг учун (фарз ўрнида) ўтмайди. Бу Суфён ас-Саврий, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.