حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى خَبَّابٍ وَقَدِ اكْتَوَى فِي بَطْنِهِ فَقَالَ مَا أَعْلَمُ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَقِيَ مِنَ الْبَلاَءِ مَا لَقِيتُ لَقَدْ كُنْتُ وَمَا أَجِدُ دِرْهَمًا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَفِي نَاحِيَةٍ مِنْ بَيْتِي أَرْبَعُونَ أَلْفًا وَلَوْلاَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَانَا - أَوْ نَهَى - أَنْ نَتَمَنَّى الْمَوْتَ لَتَمَنَّيْتُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَجَابِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ خَبَّابٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ وَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ."
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Абу Ишоқдан, у Ҳориса ибн Музаррибдан (ривоят қилдики), у деди: мен Хаббобнинг олдига кирдим, у қорнини (доғлаб) куйдирган эди. У: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бирор кишини мен дуч келган бало каби балоға дуч келганини билмайман. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида мен бир дирҳам ҳам топа олмас эдим, (энди эса) уйимнинг бир бурчагида қирқ минг (дирҳам) бор. Агар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни ўлимни тилашдан қайтармаганларида — ёки: қайтармаганларида — албатта уни тилар эдим,» деди. (Термизий) деди: бу бобда Анас, Абу Ҳурайра ва Жобирдан ҳам (ҳадислар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Хаббобнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Анас ибн Моликдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинганки, у зот: «Сизлардан бирингиз ўзига тушган зарар туфайли ўлимни тиламасин, балки: «Аллаҳим, ҳаёт мен учун яхши бўлса, мени тирик қолдир; вафот мен учун яхши бўлса, мени вафот эттир,» десин,» дедилар.