حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ ثُوَيْرٍ، هُوَ ابْنُ أَبِي فَاخِتَةَ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخَذَ عَلِيٌّ بِيَدِي قَالَ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى الْحَسَنِ نَعُودُهُ . فَوَجَدْنَا عِنْدَهُ أَبَا مُوسَى فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَعَائِدًا جِئْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَمْ زَائِرًا فَقَالَ لاَ بَلْ عَائِدًا . فَقَالَ عَلِيٌّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَعُودُ مُسْلِمًا غُدْوَةً إِلاَّ صَلَّى عَلَيْهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ حَتَّى يُمْسِيَ وَإِنْ عَادَهُ عَشِيَّةً إِلاَّ صَلَّى عَلَيْهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ حَتَّى يُصْبِحَ وَكَانَ لَهُ خَرِيفٌ فِي الْجَنَّةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ مِنْهُمْ مَنْ وَقَفَهُ وَلَمْ يَرْفَعْهُ . وَأَبُو فَاخِتَةَ اسْمُهُ سَعِيدُ بْنُ عِلاَقَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳусайн ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Исроил ривоят қилди, у Сувайрдан — у Ибн Абу Фохитадир — у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Али қўлимдан ушлаб: «Юр, ал-Ҳасаннинг олдига уни (касалини) зиёрат қиламиз,» деди. Унинг олдида Абу Мусони топдик. Али — алайҳис-салом — : «Эй Абу Мусо, (касал) кўргани келдингми ёки шунчаки зиёратчи бўлиб келдингми?» деди. У: «Йўқ, балки (касал) кўргани,» деди. Али деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Ҳеч бир мусулмон бирор мусулмонни эрталаб (касалини) зиёрат қилмайдики, илло унга етмиш минг малоика кечгача дуо қилади; агар уни кечқурун зиёрат қилса, унга етмиш минг малоика тонггача дуо қилади ва унга жаннатда бир боғ (хариф) бўлади.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу ҳадис Алидан бир неча йўл билан ривоят қилинган; улардан баъзилари уни мавқуф қилиб, марфуъ қилмаганлар. Абу Фохитанинг исми Саид ибн Илоқадир.