حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي أَسَدٍ أَنَّهُ قَالَ نَزَلْتُ أَنَا وَأَهْلِي، بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَقَالَ لِي أَهْلِي اذْهَبْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلْهُ لَنَا شَيْئًا نَأْكُلُهُ فَجَعَلُوا يَذْكُرُونَ مِنْ حَاجَتِهِمْ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدْتُ عِنْدَهُ رَجُلاً يَسْأَلُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ أَجِدُ مَا أُعْطِيكَ " . فَتَوَلَّى الرَّجُلُ عَنْهُ وَهُوَ مُغْضَبٌ وَهُوَ يَقُولُ لَعَمْرِي إِنَّكَ لَتُعْطِي مَنْ شِئْتَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَغْضَبُ عَلَىَّ أَنْ لاَ أَجِدَ مَا أُعْطِيهِ مَنْ سَأَلَ مِنْكُمْ وَلَهُ أُوقِيَّةٌ أَوْ عَدْلُهَا فَقَدْ سَأَلَ إِلْحَافًا " . قَالَ الأَسَدِيُّ فَقُلْتُ لَلَقِحَةٌ لَنَا خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ وَالأُوقِيَّةُ أَرْبَعُونَ دِرْهَمًا . قَالَ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَسْأَلْهُ فَقَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ شَعِيرٌ أَوْ زَبِيبٌ فَقَسَمَ لَنَا مِنْهُ - أَوْ كَمَا قَالَ - حَتَّى أَغْنَانَا اللَّهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَكَذَا رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ كَمَا قَالَ مَالِكٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Бану Асаддан бир кишидан ривоят қилдики, у деди: Мен ва оилам Бақиъ ал-Ғарқадга тушдик. Оилам менга: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдига бор-у, бизга эйишимиз учун бир нарса сўра — деди. Ва улар эҳтиёжларидан гапира бошлашди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдига бордим. Унинг олдида бир киши ундан сўраб турганини кўрдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса: «Сенга берадиган нарса топмаяпман» деярди. Шунда у киши ғазабланган ҳолда ундан юз ўгириб кетди ва: Умрим билан қасамки, сен хоҳлаганингга берасан — деярди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «У менга ғазабланяптими? Сизлардан ким сўраса-ю, унинг бир уқийя ёки унинг қиймати бўлса, у ҳақиқатан суйкалиб (орсизлик билан) сўрабди.» ал-Асадий деди: Мен: Бизнинг бир соғин туямиз бир уқийядан яхшироқ — дедим. Уқийя эса қирқ дирҳамдир. У деди: Мен қайтдим ва ундан сўрамадим. Шундан кейин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдига арпа ёки майиз келди, у эса ундан бизга тақсим қилди — ёки шунга ўхшаш деди — токи Аллаҳ бизни бой қилгунча. Абу Довуд деди: Буни ас-Саврий ҳам Молик айтганидек ривоят қилди.