حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، كُلُّهُمْ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، حَدَّثَنِي شَيْخٌ، مِنْ طُفَاوَةَ قَالَ تَثَوَّيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ بِالْمَدِينَةِ فَلَمْ أَرَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ تَشْمِيرًا وَلاَ أَقْوَمَ عَلَى ضَيْفٍ مِنْهُ فَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ يَوْمًا وَهُوَ عَلَى سَرِيرٍ لَهُ وَمَعَهُ كِيسٌ فِيهِ حَصًى أَوْ نَوًى - وَأَسْفَلُ مِنْهُ جَارِيَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ - وَهُوَ يُسَبِّحُ بِهَا حَتَّى إِذَا أَنْفَدَ مَا فِي الْكِيسِ أَلْقَاهُ إِلَيْهَا فَجَمَعَتْهُ فَأَعَادَتْهُ فِي الْكِيسِ فَدَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَلاَ أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ قُلْتُ بَلَى . قَالَ بَيْنَا أَنَا أُوعَكُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ . فَقَالَ " مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ ذَا يُوعَكُ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ فَأَقْبَلَ يَمْشِي حَتَّى انْتَهَى إِلَىَّ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَىَّ فَقَالَ لِي مَعْرُوفًا فَنَهَضْتُ فَانْطَلَقَ يَمْشِي حَتَّى أَتَى مَقَامَهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ وَمَعَهُ صَفَّانِ مِنْ رِجَالٍ وَصَفٌّ مِنْ نِسَاءٍ أَوْ صَفَّانِ مِنْ نِسَاءٍ وَصَفٌّ مِنْ رِجَالٍ فَقَالَ " إِنْ أَنْسَانِي الشَّيْطَانُ شَيْئًا مِنْ صَلاَتِي فَلْيُسَبِّحِ الْقَوْمُ وَلْيُصَفِّقِ النِّسَاءُ " . قَالَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْسَ مِنْ صَلاَتِهِ شَيْئًا . فَقَالَ " مَجَالِسَكُمْ مَجَالِسَكُمْ " . زَادَ مُوسَى " هَا هُنَا " . ثُمَّ حَمِدَ اللَّهَ تَعَالَى وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ " . ثُمَّ اتَّفَقُوا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الرِّجَالِ فَقَالَ " هَلْ مِنْكُمُ الرَّجُلُ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ فَأَغْلَقَ عَلَيْهِ بَابَهُ وَأَلْقَى عَلَيْهِ سِتْرَهُ وَاسْتَتَرَ بِسِتْرِ اللَّهِ " . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ " ثُمَّ يَجْلِسُ بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ فَعَلْتُ كَذَا فَعَلْتُ كَذَا " . قَالَ فَسَكَتُوا قَالَ فَأَقْبَلَ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ " هَلْ مِنْكُنَّ مَنْ تُحَدِّثُ " . فَسَكَتْنَ فَجَثَتْ فَتَاةٌ - قَالَ مُؤَمَّلٌ فِي حَدِيثِهِ فَتَاةٌ كَعَابٌ - عَلَى إِحْدَى رُكْبَتَيْهَا وَتَطَاوَلَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَرَاهَا وَيَسْمَعَ كَلاَمَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَيَتَحَدَّثُونَ وَإِنَّهُنَّ لَيَتَحَدَّثْنَهْ فَقَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَا مَثَلُ ذَلِكَ " . فَقَالَ " إِنَّمَا ذَلِكَ مَثَلُ شَيْطَانَةٍ لَقِيَتْ شَيْطَانًا فِي السِّكَّةِ فَقَضَى مِنْهَا حَاجَتَهُ وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ أَلاَ وَإِنَّ طِيبَ الرِّجَالِ مَا ظَهَرَ رِيحُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ لَوْنُهُ أَلاَ إِنَّ طِيبَ النِّسَاءِ مَا ظَهَرَ لَوْنُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ رِيحُهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ مِنْ هَا هُنَا حَفِظْتُهُ عَنْ مُؤَمَّلٍ وَمُوسَى " أَلاَ لاَ يُفْضِيَنَّ رَجُلٌ إِلَى رَجُلٍ وَلاَ امْرَأَةٌ إِلَى امْرَأَةٍ إِلاَّ إِلَى وَلَدٍ أَوْ وَالِدٍ " . وَذَكَرَ ثَالِثَةً فَأُنْسِيتُهَا وَهُوَ فِي حَدِيثِ مُسَدَّدٍ وَلَكِنِّي لَمْ أُتْقِنْهُ كَمَا أُحِبُّ وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنِ الطُّفَاوِيِّ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди: Бизга Бишр ривоят қилди: Бизга ал-Журайсий ривоят қилди (ҳ); ва бизга Муъаммал ривоят қилди: Бизга Исмоийл ривоят қилди (ҳ); ва бизга Мусо ривоят қилди: Бизга Ҳаммод ривоят қилди - уларнинг ҳаммаси ал-Журайсийдан, у Абу Назрадан ривоят қилди: Менга Туфовадан бўлган бир шайх ривоят қилди. У айтди: Мен Мадинада Абу Ҳурайранинг меҳмони бўлдим. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашобларидан меҳмонга ундан кўра кўпроқ хизмат қиладиган ва ғамхўрлик қиладиган кишини кўрмадим. Бир куни мен унинг ҳузурида эканман, у ўз каравотида эди, ёнида ичида шағал ёки данак бўлган халта бор эди - ундан пастда эса қора чўриси бор эди - у ўша билан тасбеҳ айтарди. Халтадаги нарса тугаганида, уни чўрига узатарди, чўри уни йиғиб, яна халтага солиб, унга қайтарарди. У менга: ‹Сен учун ўзим ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳақида ҳадис айтайми?› деди. Мен: ‹Ҳа,› дедим. У деди: Мен масжидда иситма билан ётган эдим, шу пайт Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келдилар ва масжидга кирдилар. У зот уч марта: «Давсий йигитни ким сезди (кўрди)?» дедилар. Бир киши: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, мана у масжиднинг бир четида иситмада ётибди,› деди. У зот юриб келиб, менга етдилар ва қўлларини устимга қўйдилар, менга яхши сўз айтдилар. Мен ўрнимдан турдим. У зот юриб, намоз ўқийдиган жойларига бордилар ва халққа юзландилар - у зот билан бирга икки саф эркаклар ва бир саф аёллар, ёки икки саф аёллар ва бир саф эркаклар бор эди. У зот: «Агар намозимдан бирор нарсани шайтон менга унуттирса, эркаклар тасбеҳ айтсин, аёллар қарсак урсин,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқидилар ва намозларидан ҳеч нарсани унутмадилар. Кейин: «Жойларингизда, жойларингизда (қолинг),» дедилар. Мусо қўшимча қилди: «Мана шу ерда.» Сўнг Аллаҳга ҳамд айтиб, Уни мақтадилар, кейин: «Аммо баъд,» дедилар. Сўнг (ривоятлар) мувофиқ келди. Кейин эркакларга юзланиб: «Сизлардан бирортангиз аҳлига (хотинига) яқинлашганида, эшикни ёпиб, пардасини тушириб, Аллаҳнинг пардаси билан пардаланадими?» дедилар. Улар: ‹Ҳа,› дедилар. У зот: «Сўнгра у бундан кейин ўтириб: шундай қилдим, шундай қилдим, дейдими?» дедилар. Улар жим қолдилар. Сўнг аёлларга юзланиб: «Сизлардан бирор аёл бундай гапни сўзлайдими?» дедилар. Улар жим қолдилар. Шунда бир ёш қиз - Муъаммал ўз ҳадисида: балоғатга етган бир қиз деди - тиззаларидан бирига чўккалаб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўришлари ва сўзини эшитишлари учун бўйнини чўзиб: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, улар (эркаклар) ҳам гапириб юрадилар, улар (аёллар) ҳам гапириб юрадилар,› деди. У зот: «Бунинг мисолини биласизларми?» дедилар. Сўнг: «Бу худди бир аёл шайтон бир эркак шайтонни кўчада учратиб, одамлар қараб турганида, у ундан ўз ҳожатини адо қилгани кабидир. Огоҳ бўлинглар, эркакларнинг хушбўйлиги - ҳиди сезилиб, ранги кўринмайдигани; аёлларнинг хушбўйлиги - ранги кўриниб, ҳиди сезилмайдиганидир,» дедилар. Абу Довуд деди: Мана шу ердан кейингисини мен Муъаммал ва Мусодан ёдлаб олдим: «Огоҳ бўлинглар, бир эркак бошқа эркакка, бир аёл бошқа аёлга (яланғоч) қовушмасин, фақат фарзанд ёки ота (мустасно).» У учинчисини ҳам айтди, лекин мен уни унутдим. У Мусоддаднинг ҳадисида бор, лекин мен уни ўзим хоҳлагандек пухта ёдламадим. Мусо деди: Бизга Ҳаммод ал-Журайсийдан, у Абу Назрадан, у ат-Туфовийдан ривоят қилди.