حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَوَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، وَعَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ شَهِدْتُ الْمُتَلاَعِنَيْنِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ تَلاَعَنَا . وَتَمَّ حَدِيثُ مُسَدَّدٍ . وَقَالَ الآخَرُونَ إِنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَرَّقَ بَيْنَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ فَقَالَ الرَّجُلُ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا - لَمْ يَقُلْ بَعْضُهُمْ عَلَيْهَا - قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يُتَابِعِ ابْنَ عُيَيْنَةَ أَحَدٌ عَلَى أَنَّهُ فَرَّقَ بَيْنَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ .
Бизга Мусаддад, Ваҳб ибн Баён, Аҳмад ибн Амр ибнус-Сарҳ ва Амр ибн Усмон ривоят қилишди, улар дедилар: Бизга Суфён Зуҳрийдан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилди. Мусаддад деди: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида лиъон қилувчиларга гувоҳ бўлдим, ўшанда мен ўн бешда эдим. Иккови лиъон қилганларида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларнинг орасини ажратди. Мусаддаднинг ҳадиси шу ерда тамом бўлди. Бошқалар эса: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг лиъон қилувчилар орасини ажратганини гувоҳ бўлганини айтдилар. Сўнг эркак: ‹Эй Расулуллаҳ, агар уни ушлаб турсам, унга ёлғон туҳмат қилган бўламан›, деди — баъзилари «унга» демади. Абу Довуд деди: Ибн Уяйнага лиъон қилувчилар орасини ажратгани ҳақида ҳеч ким мувофиқ келмади.