حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَامِرِ بْنِ شَهْرٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لِي هَمْدَانُ هَلْ أَنْتَ آتٍ هَذَا الرَّجُلَ وَمُرْتَادٌ لَنَا فَإِنْ رَضِيتَ لَنَا شَيْئًا قَبِلْنَاهُ وَإِنْ كَرِهْتَ شَيْئًا كَرِهْنَاهُ قُلْتُ نَعَمْ . فَجِئْتُ حَتَّى قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَضِيتُ أَمْرَهُ وَأَسْلَمَ قَوْمِي وَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْكِتَابَ إِلَى عُمَيْرٍ ذِي مَرَّانَ قَالَ وَبَعَثَ مَالِكَ بْنَ مِرَارَةَ الرَّهَاوِيَّ إِلَى الْيَمَنِ جَمِيعًا فَأَسْلَمَ عَكٌّ ذُو خَيْوَانَ . قَالَ فَقِيلَ لِعَكٍّ انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخُذْ مِنْهُ الأَمَانَ عَلَى قَرْيَتِكَ وَمَالِكَ فَقَدِمَ وَكَتَبَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ لِعَكٍّ ذِي خَيْوَانَ إِنْ كَانَ صَادِقًا فِي أَرْضِهِ وَمَالِهِ وَرَقِيقِهِ فَلَهُ الأَمَانُ وَذِمَّةُ اللَّهِ وَذِمَّةُ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ " . وَكَتَبَ خَالِدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ .
Бизга Ҳаннод ибн Сарий ривоят қилди, у Абу Усомадан, у Мужолиддан, у Шаъбийдан, у Омир ибн Шаҳрдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (даъват билан) чиқдилар. Ҳамдон менга: «Сен бу кишининг олдига бориб, биз учун жосуслик (текшириш) қиласанми? Агар биз учун бирор нарсани маъқул кўрсанг, биз уни қабул қиламиз, агар бирор нарсани ёқтирмасанг, биз уни ёқтирмаймиз» деди. Мен: «Ҳа» дедим. Мен келиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига етиб бордим ва унинг ишидан рози бўлдим, қавмим Исломни қабул қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бу китобни Умайр Зу Марронга ёздилар. У айтди: Ва Молик ибн Мироранинг Раҳовийни бутун Яманга юбордилар. Шунда Акк Зу Хайвон Исломни қабул қилди. У айтди: Аккга: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига бор ва ундан қишлоғинг ва мол-мулкинг учун омонлик ол» дейилди. У келди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ёзиб бердилар: «Бисмиллаҳир роҳманир роҳим. Муҳаммад Расулуллаҳдан Акк Зу Хайвонга: агар у ўз ери, моли ва қуллари ҳақида рост сўзлаган бўлса, унга омонлик ва Аллаҳнинг зиммаси ва Аллаҳнинг Расули Муҳаммаднинг зиммаси бордир». Ва буни Холид ибн Саъийд ибн Ос ёзди.