حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ كُلْثُومٍ، عَنْ زَيْنَبَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَفْلِي رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ امْرَأَةُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَنِسَاءٌ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ وَهُنَّ يَشْتَكِينَ مَنَازِلَهُنَّ أَنَّهَا تَضِيقُ عَلَيْهِنَّ وَيُخْرَجْنَ مِنْهَا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُوَرَّثَ دُورَ الْمُهَاجِرِينَ النِّسَاءُ فَمَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَوَرِثَتْهُ امْرَأَتُهُ دَارًا بِالْمَدِينَةِ .
Бизга Абдул Воҳид ибн Ғиёс ривоят қилди, бизга Абдул Воҳид ибн Зиёд ривоят қилди, бизга Аъмаш Жомеъ ибн Шаддоддан, у Кулсумдан, у Зайнабдан ривоят қилдики: У (Зайнаб) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бошларини титарди (сочларини тозаларди). Ёнларида Усмон ибн Аффоннинг аёли ва муҳожир аёллардан баъзилари бор эди. Улар ўз уй-жойларидан шикоят қилиб, уларга тор келаётганини ва у жойлардан чиқариб юборилаётганларини айтишарди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам муҳожирларнинг уй-жойларини аёлларга мерос қилиб қолдиришни буюрдилар. Кейин Абдуллаҳ ибн Масъуд вафот этганида, аёли ундан Мадинадаги бир уйни мерос қилиб олди.