Сунани Абу Довуд — 326-ҳадис

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنِي الْحَكَمُ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمَّارٍ، فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ إِلَى الأَرْضِ فَتَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ ‏"‏ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمَّارًا يَخْطُبُ بِمِثْلِهِ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَنْفُخْ ‏.‏ وَذَكَرَ حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْحَكَمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الأَرْضِ وَنَفَخَ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, Шуъбадан, менга Ҳакам ривоят қилди, Заррдан, Ибн Абдурраҳмон ибн Абзодан, отасидан, Аммордан, ушбу ҳадисда: У деди: Яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам айтди: «Сенга икки қўлингни ерга уриб, улар билан юзингни ва икки кафтингни маш қилишинг кифоя эди» ва ҳадисни келтирди. Абу Довуд деди: Уни Шуъба Ҳусайндан, Абу Моликдан ривоят қилди: У: «Амморнинг шунга ўхшаш хутба қилаётганини эшитдим, фақат у: ‹Пуфламади›, деди», деди. Ҳусайн ибн Муҳаммад Шуъбадан, Ҳакамдан ушбу ҳадисда зикр қилди: У: «Икки кафтини ерга урди ва пуфлаб юборди», деди.