حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ رَاشِدٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ، حَدَّثَنَا عَبَايَةُ بْنُ رِفَاعَةَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ أَصْبَحَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ مَقْتُولاً بِخَيْبَرَ فَانْطَلَقَ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " لَكُمْ شَاهِدَانِ يَشْهَدَانِ عَلَى قَتْلِ صَاحِبِكُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يَكُنْ ثَمَّ أَحَدٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَإِنَّمَا هُمْ يَهُودُ وَقَدْ يَجْتَرِئُونَ عَلَى أَعْظَمَ مِنْ هَذَا . قَالَ " فَاخْتَارُوا مِنْهُمْ خَمْسِينَ فَاسْتَحْلِفُوهُمْ " . فَأَبَوْا فَوَدَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ .
Бизга Ҳасан ибн Али ибн Рошид ривоят қилди, бизга Ҳушайм хабар берди, у Абу Ҳайён ат-Таймийдан, бизга Абая ибн Рифўа ривоят қилди, у Рофиъ ибн Хадиждан ривоят қилиб деди: Ансорлардан бир киши Хайбарда ўлдирилган ҳолда тонг оттирди. Шунда унинг яқинлари Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига жўнаб, буларни у кишига айтиб беришди. У: «Соҳибингизнинг ўлдирилганига гувоҳлик берадиган икки гувоҳингиз борми?», деди. Улар: «Ё Расулуллаҳ, у ерда мусулмонлардан ҳеч ким йўқ эди, фақат яҳудийлар бор эди, улар бундан ҳам каттароқ ишга журъат қиладилар», дедилар. У: «Унда улардан эллик кишини танлаб, уларга қасам ичдиринглар», деди. Улар бош тортдилар. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг хунини ўз томонидан тўладилар.