أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقَبْرَيْنِ فَقَالَ " إِنَّهُمَا لَيُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَكَانَ لاَ يَسْتَبْرِئُ مِنْ بَوْلِهِ وَأَمَّا الآخَرُ فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ " . ثُمَّ أَخَذَ جَرِيدَةً رَطْبَةً فَشَقَّهَا نِصْفَيْنِ ثُمَّ غَرَزَ فِي كُلِّ قَبْرٍ وَاحِدَةً فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا فَقَالَ " لَعَلَّهُمَا أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا ���" .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, ўзининг Абу Муовиядан ривоят қилган ҳадисида хабар берди, у ал-Аъмашдан, у Мужоҳиддан, у Товусдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки қабр ёнидан ўтиб, дедилар: «Буларнинг иккаласи азобланмоқда, бироқ улар катта (деб саналган) нарса учун азобланаётгани йўқ. Улардан бири бўлса, сийдигидан сақланмас эди; иккинчиси эса чақимчилик қилиб юрар эди,» дедилар. Сўнг янги (хўл) хурмо шохини олиб, уни икки бўлакка ёриб, ҳар бир қабрга биттадан тикиб қўйдилар. Шунда (саҳобалар): «Эй Расулуллаҳ, нега бундай қилдингиз?» дейишди. У: «Шояд улар қуриб қолгунича буларнинг (азоби) уларга енгиллаштирилса,» дедилар.