حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يُخْبِرُنَا يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاِمْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ سَمَّاهَا ابْنُ عَبَّاسٍ، فَنَسِيتُ اسْمَهَا " مَا مَنَعَكِ أَنْ تَحُجِّي مَعَنَا ". قَالَتْ كَانَ لَنَا نَاضِحٌ فَرَكِبَهُ أَبُو فُلاَنٍ وَابْنُهُ ـ لِزَوْجِهَا وَابْنِهَا ـ وَتَرَكَ نَاضِحًا نَنْضَحُ عَلَيْهِ قَالَ " فَإِذَا كَانَ رَمَضَانُ اعْتَمِرِي فِيهِ فَإِنَّ عُمْرَةً فِي رَمَضَانَ حَجَّةٌ ". أَوْ نَحْوًا مِمَّا قَالَ.
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Ибн Журайждан, у Атодан: У деди: Мен Ибн Аббос розияллаҳу анҳумани бизга хабар бериб шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансордан бир аёлга — Ибн Аббос уни номлади, мен исмини унутдим — : «Сенга биз билан ҳаж қилишни нима ман қилди?» дедилар. У: ‹Бизда сув ташийдиган (туя) бор эди, уни Абу Фалон ва унинг ўғли — эри ва ўғли — минди ва биз унда сув ташийдиган (бошқа) туя қолдирди (яъни ҳажга туя қолмади)› деди. У зот: «Унда Рамазон бўлганида, унда умра қил, чунки Рамазонда (қилинган) умра — бир ҳаж(га тенг)дир» дедилар — ёки у зот айтганга яқин (сўз).