قَالَ الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُوقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ مُنْذِرًا الثَّوْرِيَّ، عَنِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ، قَالَ أَرْسَلَنِي أَبِي، خُذْ هَذَا الْكِتَابَ فَاذْهَبْ بِهِ إِلَى عُثْمَانَ، فَإِنَّ فِيهِ أَمْرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّدَقَةِ.
Ҳумайдий деди: Суфён бизга айтди, Муҳаммад ибн Суқа бизга айтди, у деди: Мунзир Саврийдан эшитдим, Ибнул-Ҳанафийядан, у деди: Отам мени: «Бу мактубни ол ва уни Усмонга олиб бор, чунки унда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг садақа (закот) ҳақидаги амри (йўриқномаси) бор», деб жўнатди.