حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْمًا وَمَنَعَ آخَرِينَ، فَكَأَنَّهُمْ عَتَبُوا عَلَيْهِ فَقَالَ " إِنِّي أُعْطِي قَوْمًا أَخَافُ ظَلَعَهُمْ وَجَزَعَهُمْ، وَأَكِلُ أَقْوَامًا إِلَى مَا جَعَلَ اللَّهُ فِي قُلُوبِهِمْ مِنَ الْخَيْرِ وَالْغِنَى، مِنْهُمْ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ ". فَقَالَ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِكَلِمَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُمْرَ النَّعَمِ. وَزَادَ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِمَالٍ أَوْ بِسَبْىٍ فَقَسَمَهُ. بِهَذَا.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Жарир ибн Ҳозим бизга айтди, Ҳасан бизга айтди, у деди: Амр ибн Тағлиб розияллаҳу анҳу менга айтди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир қавмга берди ва бошқаларга бермади. Гўё улар ундан хафа бўлишди. Шунда у: «Албатта, мен баъзи қавмларга (мол) бераман — уларнинг (иймонида) оғиш ва сабрсизлигидан қўрқиб; баъзи қавмларни эса Аллаҳ уларнинг қалбларига солган яхшилик ва бойликка (ҳавола қилиб) тарк этаман (бермайман) — улардан бири Амр ибн Тағлибдир», деди. Амр ибн Тағлиб: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг (мен ҳақимдаги) бу сўзи эвазига менга қизил туялар (берилишини) ҳам хоҳламайман», деди. Абу Осим Жарирдан зиёда қилди: у деди: Ҳасанни эшитдим, у дер эди: Амр ибн Тағлиб бизга айтдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бир мол ёки асирлар келтирилди, у уни тақсимлади — шу (ҳадисни).