حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُخْتَارٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى أَعْرَابِيٍّ ـ يَعُودُهُ ـ قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ عَلَى مَرِيضٍ يَعُودُهُ قَالَ لاَ بَأْسَ طَهُورٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ. فَقَالَ لَهُ " لاَ بَأْسَ طَهُورٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". قَالَ قُلْتَ طَهُورٌ كَلاَّ بَلْ هِيَ حُمَّى تَفُورُ ـ أَوْ تَثُورُ ـ عَلَى شَيْخٍ كَبِيرٍ، تُزِيرُهُ الْقُبُورَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَنَعَمْ إِذًا ".
Муъалло ибн Асад бизга айтди, Абдулазиз ибн Мухтор бизга айтди, Холид бизга айтди, Икримадан, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир аъробий (чўл араби)нин олдига уни (касал) йўқлаб кирди. (Рови) деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир касални йўқлаб кирса: «Зарари йўқ, ин шоаллаҳ, (бу касаллик гуноҳларинга) покловчидир», дер эди. Унга (аъробийга ҳам): «Зарари йўқ, ин шоаллаҳ, покловчидир», деди. У: «Покловчи дединг(ми)? Йўқ, балки у қайнаб (ёки қўзғалиб) турган иситмадир, у (бу) кекса чолни қабрларга зиёрат қилдиради (ўлдириб қўяди)», деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У ҳолда, ҳа (шундай бўлсин)!», деди.