حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالاَ سَمِعْنَا أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَمَا رَاعٍ فِي غَنَمِهِ عَدَا الذِّئْبُ فَأَخَذَ مِنْهَا شَاةً، فَطَلَبَهَا حَتَّى اسْتَنْقَذَهَا، فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ الذِّئْبُ فَقَالَ لَهُ مَنْ لَهَا يَوْمَ السَّبُعِ، لَيْسَ لَهَا رَاعٍ غَيْرِي". فَقَالَ النَّاسُ سُبْحَانَ اللَّهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَإِنِّي أُومِنُ بِهِ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ " وَمَا ثَمَّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Лайс бизга айтди, Уқайл бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, Саъид ибнул-Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдураҳмондан, улар иккиси: Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитдик: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Бир чўпон ўз қўйлари ичида (турган) пайтда, бўри ҳужум қилди ва ундан бир қўйни олди. (Чўпон) уни қувди, токи уни қутқариб олди. Шунда бўри унга қараб: ‹Йиртқич (ҳужум) куни — мендан ўзга унга чўпон бўлмас (куни) — уни ким (ҳимоя) қилади?›, деди». Одамлар: «Субҳаналлаҳ!», дедилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта мен бунга иймон келтираман, Абу Бакр ва Умар (ҳам)», деди — ҳолбуки ўша ерда Абу Бакр ва Умар (ҳозир) эмас эди.