حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَدًا رَجُلاً يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى يَدَيْهِ " قَالَ فَبَاتَ النَّاسُ يَدُوكُونَ لَيْلَتَهُمْ أَيُّهُمْ يُعْطَاهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ النَّاسُ، غَدَوْا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُلُّهُمْ يَرْجُو أَنْ يُعْطَاهَا فَقَالَ " أَيْنَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ". فَقَالُوا يَشْتَكِي عَيْنَيْهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " فَأَرْسِلُوا إِلَيْهِ فَأْتُونِي بِهِ ". فَلَمَّا جَاءَ بَصَقَ فِي عَيْنَيْهِ، وَدَعَا لَهُ، فَبَرَأَ حَتَّى كَأَنْ لَمْ يَكُنْ بِهِ وَجَعٌ، فَأَعْطَاهُ الرَّايَةَ. فَقَالَ عَلِيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُقَاتِلُهُمْ حَتَّى يَكُونُوا مِثْلَنَا فَقَالَ " انْفُذْ عَلَى رِسْلِكَ حَتَّى تَنْزِلَ بِسَاحَتِهِمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ، وَأَخْبِرْهُمْ بِمَا يَجِبُ عَلَيْهِمْ مِنْ حَقِّ اللَّهِ فِيهِ، فَوَاللَّهِ لأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ بِكَ رَجُلاً وَاحِدًا خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ يَكُونَ لَكَ حُمْرُ النَّعَمِ ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди, Абдулазиз бизга айтди, Абу Ҳозимдан, Саҳл ибн Саъд розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (Хайбар куни) деди: «Албатта эртага байроқни шундай бир кишига бераманки, Аллаҳ унинг қўли билан (фатҳ) очади». (Саҳл) деди: Одамлар ўша тунни байроқ қайсингга берилар экан деб (ғовур-ғувур қилиб) ўтказдилар. Одамлар тонгни отказганида, ҳаммаси унга берилишини умид қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга эрталаб келдилар. У: «Али ибн Абу Толиб қаерда?», деди. Улар: «Унинг кўзлари оғрияпди, эй Расулуллаҳ», дедилар. У: «Унга (киши) юбориб, уни менга келтиринглар», деди. У келганида, (Набий) унинг икки кўзига туфлади ва унга дуо қилди, шунда у — гўё унда оғриқ йўқдек — соғайди. (Набий) унга байроқни берди. Али: «Эй Расулуллаҳ, уларни биз мисли (мусулмон) бўлгунча урушаманми?», деди. У: «Секинлаб ўт (юр), токи уларнинг майдонига тушасан, сўнг уларни Исломга даъват қил ва уларга унда (Исломда) Аллаҳнинг ҳаққидан ўзларига вожиб бўлган нарсани хабар бер. Аллаҳга қасам, Аллаҳ сен сабабли бир кишини ҳидоят қилса, бу сенга қизил туялар (энг қиммат мол)га эга бўлишингдан яхшироқдир», деди.