حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَوْمَ خَيْبَرَ " لأُعْطِيَنَّ هَذِهِ الرَّايَةَ غَدًا رَجُلاً، يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَى يَدَيْهِ، يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ". قَالَ فَبَاتَ النَّاسُ يَدُوكُونَ لَيْلَتَهُمْ أَيُّهُمْ يُعْطَاهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ النَّاسُ غَدَوْا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، كُلُّهُمْ يَرْجُو أَنْ يُعْطَاهَا فَقَالَ " أَيْنَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ". فَقِيلَ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَشْتَكِي عَيْنَيْهِ. قَالَ " فَأَرْسِلُوا إِلَيْهِ ". فَأُتِيَ بِهِ فَبَصَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي عَيْنَيْهِ، وَدَعَا لَهُ، فَبَرَأَ حَتَّى كَأَنْ لَمْ يَكُنْ بِهِ وَجَعٌ، فَأَعْطَاهُ الرَّايَةَ، فَقَالَ عَلِيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُقَاتِلُهُمْ حَتَّى يَكُونُوا مِثْلَنَا، فَقَالَ " انْفُذْ عَلَى رِسْلِكَ حَتَّى تَنْزِلَ بِسَاحَتِهِمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ، وَأَخْبِرْهُمْ بِمَا يَجِبُ عَلَيْهِمْ مِنْ حَقِّ اللَّهِ فِيهِ، فَوَاللَّهِ لأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ بِكَ رَجُلاً وَاحِدًا خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ يَكُونَ لَكَ حُمْرُ النَّعَمِ ".
Қутайба ибн Саид бизга айтди, Яъқуб ибн Абдурраҳмон бизга айтди, у Абу Ҳозимдан: У айтди: Менга Саҳл ибн Саъд розияллаҳу анҳу хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар куни деди: «Эртага бу байроқни шундай бир кишига бераманки, Аллаҳ унинг қўли билан (Хайбарни) очади, у Аллаҳ ва Расулини севади, Аллаҳ ва Расули ҳам уни севади.» У айтди: Одамлар ўша кечаларини бу байроқни ким оларкан деб ҳаяжонланиб ўтказдилар. Тонг отганда, одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдилар, ҳаммаси уни (байроқни) олишни умид қиларди. У деди: «Али ибн Абу Толиб қаерда?» Дейилди: «У кўзларидан шикоят қиляпти, эй Расулуллаҳ.» У деди: «Унга (одам) юборинглар.» У келтирилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг кўзларига тупурди ва унга дуо қилди, шунда у шу қадар тузалдики, гўё унда ҳеч оғриқ бўлмагандай эди. У унга байроқни берди. Али деди: «Эй Расулуллаҳ, мен улар биз каби (мусулмон) бўлгунларича жанг қиламанми?» У деди: «Секинлик билан юриб, уларнинг майдонига тушгин, кейин уларни Исломга даъват қил ва уларга Аллаҳнинг улардаги вожиб бўлган ҳақларини хабар бер. Валлаҳи, Аллаҳ сен орқали бир кишини ҳидоят қилиши — сен учун қизил туяларга (энг қиммат мол-мулкка) эга бўлишингдан яхшироқдир.»