حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ ذُكِرَ لَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ ـ وَكَانَ بَدْرِيًّا ـ مَرِضَ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ فَرَكِبَ إِلَيْهِ بَعْدَ أَنْ تَعَالَى النَّهَارُ وَاقْتَرَبَتِ الْجُمُعَةُ، وَتَرَكَ الْجُمُعَةَ
Қутайба бизга айтди, Лайс бизга айтди, Яҳёдан, Нофидан: Ибн Умар розияллаҳу анҳумога зикр қилинди (хабар берилди)ки, Саъид ибн Зайд ибн Амр ибн Нуфайл — у бадрий (Бадр аҳли) эди — жума куни касалланди. (Ибн Умар) — кун кўтарилгандан ва жума яқинлашгандан кейин — унга (отга) миниб борди ва жумани тарк қилди.