فَلَمَّا جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ عُمَرَ قَالَ كَذَا وَكَذَا. قَالَ " فَمَا قُلْتِ لَهُ ". قَالَتْ قُلْتُ لَهُ كَذَا وَكَذَا. قَالَ " لَيْسَ بِأَحَقَّ بِي مِنْكُمْ، وَلَهُ وَلأَصْحَابِهِ هِجْرَةٌ وَاحِدَةٌ، وَلَكُمْ أَنْتُمْ أَهْلَ السَّفِينَةِ هِجْرَتَانِ ". قَالَتْ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَبَا مُوسَى وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ يَأْتُونِي أَرْسَالاً، يَسْأَلُونِي عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ، مَا مِنَ الدُّنْيَا شَىْءٌ هُمْ بِهِ أَفْرَحُ وَلاَ أَعْظَمُ فِي أَنْفُسِهِمْ مِمَّا قَالَ لَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ أَبُو بُرْدَةَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَبَا مُوسَى وَإِنَّهُ لَيَسْتَعِيدُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنِّي.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келганида, у (Асмо) деди: «Эй Аллаҳнинг Набийси, Умар шундай-шундай деди.» У деди: «Сен унга нима дединг?» У деди: «Мен унга шундай-шундай дедим.» У деди: «У менга сизлардан ҳақлироқ эмас. Унга ва саҳобаларига бир ҳижрат бордир, сизларга — кема аҳлига — эса икки ҳижрат бордир.» У (Асмо) айтди: Мен Абу Мусо ва кема аҳли мен олдимга тўп-тўп келиб, бу ҳадисни мендан сўраганларини кўрдим. Дунёда улар учун Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам айтган бу сўздан кўра кўпроқ хурсанд қиладиган ва улуғроқ нарса йўқ эди. Абу Бурда айтди: Асмо деди: Мен Абу Мусони кўрдимки, у бу ҳадисни мендан қайта-қайта сўрарди.