حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، جَاءَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، فَجَعَلَ يَسُبُّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كِدْتُ أُصَلِّي الْعَصْرَ حَتَّى كَادَتِ الشَّمْسُ تَغْرُبُ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَاللَّهِ مَا صَلَّيْتُهَا ". فَقُمْنَا إِلَى بُطْحَانَ، فَتَوَضَّأَ لِلصَّلاَةِ، وَتَوَضَّأْنَا لَهَا فَصَلَّى الْعَصْرَ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، ثُمَّ صَلَّى بَعْدَهَا الْمَغْرِبَ.
Муоз ибн Фазола бизга айтди: Ҳишом бизга айтди, Яҳёдан, у Абу Саламадан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан: Умар ибн Хаттоб Хандақ куни қуёш ботганидан кейин келди ва Қурайш кофирларини сўка бошлади. У: ‹Ё Расулуллаҳ, мен асрни қуёш ботай деганда зўрға ўқидим (яъни ўқий олмадим)›, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳга қасамки, мен ҳам уни ўқимадим», дедилар. Биз Бутҳонга туриб бордик, у зот намоз учун таҳорат қилдилар, биз ҳам таҳорат қилдик. У зот асрни қуёш ботганидан кейин ўқидилар, сўнг ундан кейин шомни ўқидилар.