حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم زُرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ " لاَ حَرَجَ ". قَالَ آخَرُ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ. قَالَ " لاَ حَرَجَ ". قَالَ آخَرُ ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ " لاَ حَرَجَ ".
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) айтди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: "Мен (тошга) отмасдан олдин зиёрат қилдим (Каъбани тавоф қилдим)" деди. Деди: "Зарари йўқ." Бошқаси: "Мен (қурбонлик) сўймасдан олдин сочни олдирдим" деди. Деди: "Зарари йўқ." Бошқаси: "Мен отмасдан олдин сўйдим" деди. Деди: "Зарари йўқ."