حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ قُرَّةَ بْنِ خَالِدٍ، حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ أَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعِي رَجُلاَنِ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ، أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي، وَالآخَرُ عَنْ يَسَارِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَاكُ فَكِلاَهُمَا سَأَلَ. فَقَالَ " يَا أَبَا مُوسَى ". أَوْ " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ ". قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا، وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ. فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتِ شَفَتِهِ قَلَصَتْ فَقَالَ " لَنْ ـ أَوْ ـ لاَ نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ، وَلَكِنِ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى ـ أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ ـ إِلَى الْيَمَنِ ". ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ أَلْقَى لَهُ وِسَادَةً قَالَ انْزِلْ، وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ. قَالَ مَا هَذَا قَالَ كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ تَهَوَّدَ. قَالَ اجْلِسْ. قَالَ لاَ أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ. قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ. ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ، ثُمَّ تَذَاكَرْنَا قِيَامَ اللَّيْلِ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا أَمَّا أَنَا فَأَقُومُ وَأَنَامُ، وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي.
Абу Мусо айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, мен билан Ашъарийлардан икки киши — бири ўнг томонимда, бири чап томонимда — келдик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мисвок ишлатар эди. Иккови (лавозим) сўради. Деди: "Эй Абу Мусо" — ёки: "Эй Абдуллаҳ ибн Қайс." Мен: "Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, улар менга кўнглиларидагини билдирмадилар, улар амал (лавозим) талаб қилаётганини сезмадим" дедим. Гўё мен унинг лаб тагидаги мисвогига қараб турибман, (лаби) кўтарилди. Деди: "Биз ишимизга уни хоҳлаган кишини ишлатмаймиз, лекин сен, эй Абу Мусо — ёки: эй Абдуллаҳ ибн Қайс — Яманга бор." Кейин унинг ортидан Муоз ибн Жабални (юборди). Муоз унга (Абу Мусога) келганда, у унга бир ёстиқ ташлаб: "Туш (ўтир)" деди. Бирдан унинг ёнида бир киши боғланган (турибди). (Муоз): "Бу нима?" деди. (Абу Мусо): "У яҳудий эди, ислом қабул қилди, кейин (яна) яҳудий бўлди" деди. (Муоз): "Ўтир" деди. (Абу Мусо): "У ўлдирилмагунча ўтирмаймиз — бу Аллаҳ ва Расулининг ҳукми" деди — уч марта. У буюрди, у ўлдирилди. Кейин биз тунги (намоз) қиёмини зикр қилдик. Улардан бири: "Мен эса тураман ва ухлайман, уйқумда ҳам қиёмимда умид қилганимни умид қиламан" деди.