حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ أُقْرِئُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ، فَلَمَّا كَانَ آخِرَ حَجَّةٍ حَجَّهَا عُمَرُ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بِمِنًى، لَوْ شَهِدْتَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتَاهُ رَجُلٌ قَالَ إِنَّ فُلاَنًا يَقُولُ لَوْ مَاتَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ لَبَايَعْنَا فُلاَنًا. فَقَالَ عُمَرُ لأَقُومَنَّ الْعَشِيَّةَ فَأُحَذِّرَ هَؤُلاَءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَغْصِبُوهُمْ. قُلْتُ لاَ تَفْعَلْ فَإِنَّ الْمَوْسِمَ يَجْمَعُ رَعَاعَ النَّاسِ يَغْلِبُونَ عَلَى مَجْلِسِكَ، فَأَخَافُ أَنْ لاَ يُنْزِلُوهَا عَلَى وَجْهِهَا فَيُطِيرُ بِهَا كُلُّ مُطِيرٍ، فَأَمْهِلْ حَتَّى تَقْدَمَ الْمَدِينَةَ دَارَ الْهِجْرَةِ وَدَارَ السُّنَّةِ، فَتَخْلُصُ بِأَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ فَيَحْفَظُوا مَقَالَتَكَ، وَيُنَزِّلُوهَا عَلَى وَجْهِهَا. فَقَالَ وَاللَّهِ لأَقُومَنَّ بِهِ فِي أَوَّلِ مَقَامٍ أَقُومُهُ بِالْمَدِينَةِ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ، فَكَانَ فِيمَا أُنْزِلَ آيَةُ الرَّجْمِ.
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) айтди: Мен Абдураҳмон ибн Авфга (Қуръан) ўқиб (талқин қилиб) турар эдим. Умар ҳаж қилган охирги ҳаж(да), Абдураҳмон Минода: "Кошки сен амирул мўмининни кўрганингда — унга бир киши келиб: ‹Фалон(киши): ‹Агар амирул мўминин вафот этса, биз фалонга байъат қилар эдик› деяпти› деди. Умар: ‹Мен албатта бугун кечқурун туриб, мана шу — (халқнинг ишини) ўзлаштириб олмоқчи бўлган жамоадан огоҳлантираман› деди." Мен: "Бундай қилма, чунки мавсим (ҳаж) авом (оддий) одамларни жамлайди, улар сенинг мажлисингда устун келади (кўпчилик бўлади); мен улар буни (сўзингни) ўз ўрнига қўймаслигидан ва ҳар бир учирувчи уни (турлича) учиришидан қўрқаман. Мадинага — ҳижрат ва суннат диёрига — келгунча сабр қил, у ерда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари — муҳожир ва ансор билан холислаш, улар сенинг сўзингни ёдда сақлайди ва уни ўз ўрнига қўяди" дедим. У: "Валлаҳи, мен буни Мадинада турадиган биринчи мақомимда айтаман" деди. Ибн Аббос: Биз Мадинага келдик. У: "Албатта Аллаҳ Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳақ билан юборди ва унга Китобни нозил қилди; нозил қилинган(нарса)лар орасида ражм ояти ҳам бор эди..." деди.