وَحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُوجِزُ فِي الصَّلاَةِ وَيُتِمُّ .
Анас (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозда қисқа қилар, лекин тўлиқ (комил) бажарар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам намозни қисқа (енгил) қилар, аммо уни тўкис (мукаммал) қилар эдилар.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Макка йўлида — ўзи муҳрим ҳолда — бошининг ўртасида ҳижома қилдирди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи муҳрим ҳолда — ҳижома (қон олдириш) қилдирди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хурмо ёғочидан ясалган бир идишлари бор эди, унга кичик ҳожат чиқарар ва уни каравот остига қўяр эдилар.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Каъба ичида намоз ўқимадилар, лекин унинг гўшаларида такбир айтдилар.
. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "У кичик" деди ва бошини сийпалаб, унга дуо қилди. У (Абдуллаҳ) ўз аҳли(оиласи)нинг ҳаммаси номидан битта қўй билан қурбонлик қилар эди.