1470-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Масжидлар китоби
وَحَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي نَعَامَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ " كَيْفَ أَنْتُمْ - أَوْ قَالَ كَيْفَ أَنْتَ - إِذَا بَقِيتَ فِي قَوْمٍ يُؤَخِّرُونَ الصَّلاَةَ عَنْ وَقْتِهَا فَصَلِّ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا ثُمَّ إِنْ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَصَلِّ مَعَهُمْ فَإِنَّهَا زِيَادَةُ خَيْرٍ " .
Абу Зарр айтди: (Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлар — ёки: сен — намозни ўз вақтидан кечиктирадиган қавм ичида қолса з, қанай (йўл тутасан)? Бас намозни ўз вақтида ўқи; кейин агар намозга иқомат айтилса, улар билан (бирга) ўқи — чунки у (қўшимча) яхшилик зиёдасидир» деди.