وَحَدَّثَنَاهُ عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ، أَبِي عَرُوبَةَ بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ " إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ قُوِّمَ عَلَيْهِ الْعَبْدُ قِيمَةَ عَدْلٍ ثُمَّ يُسْتَسْعَى فِي نَصِيبِ الَّذِي لَمْ يُعْتِقْ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " .
Ва бизга буни Али ибн Хашрам ривоят қилди, бизга Исо — яъни ибн Юнус — Саид ибн Абу Арубадан шу иснод билан хабар берди ва (шуни) қўшди: «Агар унинг моли бўлмаса, қул унга одилона баҳо билан баҳоланади, сўнг озод қилмаган (шерик)нинг улуши (баҳоси) йўлида, унга машаққат солинмаган ҳолда, (ишлаб топиши) талаб қилинади».