حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ، الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ، بَرِيرَةَ لِلْعِتْقِ فَاشْتَرَطُوا وَلاَءَهَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " . وَأُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَحْمٌ فَقَالُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ . فَقَالَ " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَهُوَ لَنَا هَدِيَّةٌ " . وَخُيِّرَتْ . فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَكَانَ زَوْجُهَا حُرًّا . قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ زَوْجِهَا فَقَالَ لاَ أَدْرِي .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилиб деди: Мен Абдурраҳмон ибн ал-Қосимни эшитдим, у деди: Мен ал-Қосимни Оишадан ривоят қилаётганини эшитдим — у (Оиша) Барирани озод қилиш учун сотиб олмоқчи бўлди, улар валосини шарт қилди. У буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди. У: «Уни сотиб ол ва озод қил; зеро валў фақат озод қилган кишиникидир» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гўшт ҳадя қилинди. Улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Бу Барирага садақа қилинган (гўшт)» дедилар. У: «У унга садақа, бизга эса ҳадя» деди. У (Барира қолиш ёки ажралиш) ихтиёрига қўйилди. Абдурраҳмон: «Унинг эри ҳур (озод) эди» деди. Шуъба деди: Сўнг мен ундан (Абдурраҳмондан) унинг эри ҳақида сўрадим, у: «Билмайман» деди.