حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا أَوْ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ طَيْرٌ أَوْ إِنْسَانٌ أَوْ بَهِيمَةٌ إِلاَّ كَانَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Қутайба ибн Саид ва Муҳаммад ибн Убайд ал-Ғубарий — лафз Яҳёники — ривоят қилди; Яҳё: хабар берди, деди, қолган иккиси: ривоят қилди, деди — бизга Абу Авона Қатодадан, у Анасдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Қайси бир мусулмон бир ниҳол экса ёки экин экса, ундан қуш, инсон ёки чорва еса, илло унга бу сабабли садақа бўлади».