Саҳиҳи Муслим — 4665-ҳадис

Жиҳод китоби · Хайбар ғазоти

4665-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жиҳод китоби

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ قَالَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلاَةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَانْحَسَرَ الإِزَارُ عَنْ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ ‏ "‏ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَهَا ثَلاَثَ مِرَارٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا - وَالْخَمِيسَ قَالَ وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً ‏.‏

Яна менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни Ибн Улайя — Абдулазиз ибн Суҳайб орқали, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбарга ғазот қилди. (Анас) деди: Биз унинг ёнида бом-бардор (қоронғулик билан) бомдод намозини ўқидик. Сўнг Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минди, Абу Талҳа ҳам минди, мен Абу Талҳанинг орқасида эдим. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбарнинг кўчасида (отини) югуртирди, менинг тиззам Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сонига тегиб турарди. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сонидан изор очилиб кетди ва мен Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сонининг оқлигини кўриб турардим. У зот қишлоққа кирганида деди: «Аллаҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавмнинг майдонига тушганимизда, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон бўлади!» Буни у зот уч марта айтди. (Анас) деди: Қавм ишларига чиққан эдилар. Улар дедилар: «Муҳаммад!» — Абдулазиз деди: Баъзи шерикларимиз «ва қўшин (ал-хамис)» дедилар. — (Анас) деди: Биз уни куч билан (уруш билан) олдик.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 547-ҳадисНамоз вақтлари китоби

Аллаҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди! Албатта, биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги қандай ёмон (бўлур)!

Саҳиҳи Муслим, 4666-ҳадисЖиҳод китоби

Муҳаммад ва қўшин! Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавмнинг майдонига тушганимизда, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон бўлади!

Саҳиҳул Бухорий, 2945-ҳадисЖиҳод китоби

Муҳаммад, Аллаҳга қасамки, Муҳаммад ва (унинг) қўшини! Аллаҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди! Албатта, биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон бўлур

Саҳиҳул Бухорий, 947-ҳадисҚўрқув намози

Аллаҳу акбар, Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавм майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмондир

Саҳиҳул Бухорий, 610-ҳадисАзон китоби

Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавм майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмондир

Саҳиҳул Бухорий, 3647-ҳадисПайғамбар ва саҳобалар фазилатлари

Муҳаммад ва (унинг) қўшини (хамис)! Аллаҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди. Албатта биз бир қавмнин майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнин тонги нақадар ёмон бўлади!